در ادامه‌ی سلسله‌جلسات «تمرین حرکت در دل انسداد»، «کورئوگرافی‌های گوش دادن» یکی از روش های ما برای بازخوانی موقعیت خودمان به‌عنوان ایرانیان خارج از کشور است؛ وضعیتی که در آن، رابطه‌ی ما با رخدادهای ایران عمدتاً از خلال تصاویر شبکه‌های اجتماعی، اخبار فوری و جریان بی‌وقفه‌ی اطلاعات شکل می‌گیرد، حال آن‌که بسیاری از متن‌ها ــ از روایت‌های شخصی تا تحلیل‌های اجتماعی ــ هم در منطق الگوریتمی و اقتصاد توجه، و هم در پیِ قطعی و محدودیت‌های اینترنت در داخل ایران، کمتر مجال دیده‌شدن می یابند.
این وضعیت هم‌زمان با اشباع اطلاعاتی، یک تناقض تولید می‌کند: کم‌خوانده‌شدن متن‌ها و وفور دانستنی ها. اما این «دانستنِ زیاد» به جای آگاهی، به نوعی مصرف فوری و دیداری تبدیل می‌شود که در آن حتی رنج و رخداد نیز در منطق نمایش مستهلک می‌شود.این تمرین‌ها در امتداد نقد «اقتصادِ توجه» شکل می‌گیرند، اما مسئله صرفاً نقد رسانه نیست؛ مسئله، بازسازی نسبت ما با شیوه‌های به‌کارگیری ابزارهای ادراکی و امکان‌پذیری کنش در دل رژیمی است که خودِ «فرم بودن در نسبت با رخداد» را تولید و هدایت می‌کند.در این وضعیت، «گوش دادن» یک جابه‌جایی سیاسی-ادراکی می تواند باشد: فاصله گرفتن از سلطه‌ی دیدنِ صرف و گشودن امکان‌های چندحسی، تنانه و موقعیت‌مند برای ادراک و پاسخ. این نه به معنای چشم بستن بر جهان و نفی دیدن، بلکه شکستن انحصار آن در تولید معنا و رابطه است. در این معنا، کنشِ موجه مستلزم تیزتر کردن ابزارهای ادراکی و تمرینِ درگیری تنانه در یک بافت جمعی و حضوری است.

در همین بستر، در بعضی از جلسات تمرین گرم کردن بدن-ذهن-ادراک با حرکت کردن و خواندن یک برش از یک متن فلسفی  انجام می شود. این خوانش تلاشی برای برقراری نسبتی متفاوت با یک متن نظری است؛ جایی که متن نه از خلال مواجهه‌ی رودررو با کلمات، بلکه از طریق شنیدنی تنانه تجربه می‌شود. در این وضعیت، امکان دنبال‌کردن روند شکل‌گیری ایده‌ها و مفاهیم در جریان زمان فراهم می‌شود. گوش دادن به متن، در این معنا، می‌تواند به تجربه‌ای شبیه دنبال‌کردن کیفیتِ حرکتیِ یک اندیشه بدل شود؛ مانند دنبال‌کردن یک پارتنر متحرک که مسیر، افت و خیز و تنش هایش در لحظه آشکار می‌شود.

این تمرین ظرفی است برای گشودن امکان دیگری از نسبت با ادراکات درونی و با دیگری: خروج از اشباع ادراکی و انفعال، و تمرین شکل‌هایی از درگیری که هم انتقادی‌اند، هم موقعیت‌مند، و هم بالقوه سازنده.

​

این ظرف حرکتی با الهام از یکی از اسکورهای     School of Interior Techniques              و برای متون نوشته یا ترجمه شده به زبان فارسی طراحی شده است. برای دسترسی به اسکورهای این مجموعه و همچنین رپرتوار متون خوانده شده به  زبان های انگلیسی و فرانسه می توانید به سایت این پروژه مراجعه کنید.